| Profil de Chaninan>> l<æΨ i i i ' s s p ...PhotosBlogRéseau |  Outils  Aide |
>> l<æΨ i i i ' s s p a c e ~*05/12/2009 การเดินทางที่แสนพิเศษ ~*ไปเจอคนแปลเพลงนี้เอาไว้ ชอบมั๊กมากก..
I didn't know that in our lives,
we have only half a part of the heart, and then we have to seek for the another half that's missing, not knowing when we'll be able to meet. Who specified it to be this way? I didn't know that it's a curse, that we have to search for each other till we're exhausted, or is it a blessing from the heavens to let us feel, things that are wonderful upon seeing them? Travel in searching for a being, someone who's waiting for me too, from hundreds and thousands of other people who's travelling like me, on a path that's so far and long, searching to find another half of the heart. I don't know how much further it's gonna be. I see some people seek and they're able to find it, however tiring it is, the feeling is worthwhile. Although it's a blessing from the heavens or a curse, it's a special thing that can happen to us.
24/11/2009 กันลืม V3เค้าว่ากันว่าประวัติศาสตร์จะไม่ซ้ำประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยนไม่ใช่หรอ
ทำไมรู้สึกตัวเองจะกำลังก้าวไปสู่อารายเดิมๆ อีกแล้วอ่ะ มันควรจะพอแค่นี้ใช่มั๊ยเน๊ยยย ><" "พอแค่นี้ - น้ำเชื่อม"
พอแค่นี้ดีก่า เราเสียเวลามากไป
มองไม่เห้นหนทางให้เดิน บนถนนที่ไร้แสงไฟ มันอาจไม่มีทางของเรา ลืมไปเสียดีก่า ก่อนที่มันจะช้าเกินไป
วันนี้ที่ลมพัดเย้นแต่สักวันอาจเป้นพายุใหญ่ มันอาจไม่มีวันของเรา โดนคับโดน ! 01/11/2009 กันลืม V2ตื่นขึ้นมาแบบงัวเงียๆ จู่ๆ ก้อยากเขียนไดอารี่เก็บไว้ซะหน่อย รุสึกอยากบันทึกเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นเก็บไว้จัง กัววันนึงจะลืมอารายๆที่มันเกิดขึ้นไป ชีวิตคนเรามันมีเรื่องราวมากมายจิงๆอ่ะเนอะ บางทีก้ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะ ก้อยากรุจักใครใหม่ๆ อยากรุจักเพื่อนใหม่ อยากให้ความสนิทสนมกับใครบางคน แต่ตัวเองดันมีกำแพงมากั้นไม่ให้้เค้าเข้ามาในโลกของเราซะได้ แกจะห่วงโลกส่วนตัวของแกไปถึงไหน มาคิดๆแล้วก้ตลกดี บางทีก้ทำให้อารายเปิ่นๆแปลกๆไปเพียงเพื่อจะหนีกับอารายบางอย่าง และตัวเองก้ดันเป้นคนโกหกไม่แนบเนียน เค้าคนนั้นก้คงรุว่าแกทำอาราย แต่เค้าจะรุมั๊ยน้าาว่าเพื่ออาราย แกก้เป้นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนิ เหอ เหอ คงเป้นเพราะมันเบื่อกะการต้องทำให้ใครคนนึงมาเข้าใจว่าเราเป็นยังไงอ่ะซิ เบื่อกะการต้องบอก ต้องพูด ต้องแสดงออก ทำไมคนเราไม่เจอกานแล้วก้แบบรุจักกันเลย รุจักนิสัย รุสักตัวตนของคนนั้นไปเลย คงจะดีเนอะ การรุจักใครใหม่ๆยังคงเป้นปันหาของข้าพเจ้าต่อไป คงต้องหาวิธีรับมือกะมันซะหน่อยแล้ว ไปอ๊วกดีก่ายังเมาค้างอย๋เยยยย ฮ่าๆๆๆๆ จบ.. 28/09/2009 กันลืม V1อยากจดบันทึกอารายไว้หน่อย แบบว่ามันคิดได้... กันลืม !
นู๋เป้นเด็กคนนึงที่รักความอิสระมาก ก้คงเหมือนกับวัยรุ่นทั่วๆไปอ่ะแหละ
(ปลายแล้วมั้ง แต่ยังมะอยากโตอ่ะ เหอ เหอ) คิดอย๋เสมอว่าชีวิตนี้จะทำอารายตามใจตัวเอง ถ้ามันไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครมันก้ไม่ผิดช่ายม่ะ ไม่ชอบให้ชีวิตตัวเองมีกรอบ ไม่ชอบให้ใครมาบอกให้ทำอะไร อยากคิดและทำอารายในแบบของตัวเอง ก้ได้แต่คิดว่าทำไมมนุษย์ต้องสร้างกฎเกณฑ์นู้นนี่ มาทำให้ตัวเองอึดอัด ทำไมต้องทำอันนี้ก่องอันนี้ ทำไมเวลานี้ควรทำอันนั้น ทำไมเวลานั้นต้องทำอันนี้ ทำไมต้องใส่หมูก่องใส่ผักกค่ะ... ฮ่าๆๆ แต่เชื่อป่ะว่า มาสะกิดใจกะประโยคในหนังเรื่อง 5 แพร่ง ก้กะจาไปเอาความน่ากัวๆ มาหลอนๆกะชีวิตเล่นๆนะเน๊ย พระในเรื่องเตือนเด็กอารมประมานว่า ที่สังคมต้องสร้างกฎนู้นนี่ขึ้นมาก้เพื่อไม่ให้มนุษย์เราไปทำความผิด เพราะความผิดที่เกิดขึ้นบางครั้งมันก้ใหญ่โตจนทำให้เรากลับไปแก้ไขอารายไม่ได้ จะมาอ้างว่าไม่ได้ตั้งใจ มันก้สายไปละล่ะ
โอ้ว ! จิงด้วยแฮะ โดนใจเด็กอย่างนู๋ที่ไม่ชอบอย๋ในกรอบอย่างแรง จิงอย๋กฎเกณฑ์บางครั้งมันดูน่าอึดอัด แต่มาคิดๆดูแล้วมันก้คุ้ม กะการที่เราจะปล่อยความเผลอเลอของตัวเองไปทำให้เกิดเรื่องผิดพลาด แล้วก้มานั่งเสียใจภายหลัง บางเรื่องเราคิดว่าเป้นเรื่องเล็กน้อย แต่ไอ้เรื่องเล็กน้อยที่เราคิดมันก้เริ่มลุกลามใหญ่ขึ้น มนุษย์เรามีความต้องการไม่สิ้นสุดอย๋แล้วจิงป่ะ... เพราะฉะนั้นก้เลยมาคิดได้ว่าบางครั้งคนเราก้ต้องอย๋ในกฎ ในระเบียบ ในกรอบธรรมเนียมปฎิบัติ ในกฎของสังคม... จะพยายามน้า ฮ่าๆๆๆๆๆ ทุกเรื่องก้ไม่ไหวว่ะ ฮี่ๆๆๆๆๆ
กอแก้ว 28/09/09 21/06/2009 ครั้งที่เท่าไรแล้วก้ไม่รุ ~*    อึดอัดชะมัด ขอเขียนหน่อยล่ะกานน้า ~* ก้ไม่ได้หวังว่าจะให้อารายมันเกิดขึ้น มันจาแย่ลง มันจาดีขึ้น ปล่อยให้มันเป้นไปละกาน ฉันคงมะสามารถเปี่ยนโลกได้ ตอนนี้ฉันเข้าจายความรุสึกเสียดายแล้วล่ะ ระหว่าง เสียใจกับเสียดาย ดูๆแล้วเสียใจมันจาแย่ก่าช่ายม่ะ แต่เท่าที่ฉันรุตอนนี้ เสียดายมันทรมานมั๊กมาก เสียใจมันยังพอร้องให้ออกมาได้ เสียดายมันทำอารายไม่ได้จิงๆ คนเรากลับไปแก้ไขอารายในอดีตมะได้ คงทำได้แต่ยอมรับกับสิ่งที่ตะเองทำลงไป ก้ได้แต่หวังว่าต่อไปนี้ก่องจาทำอารายฉันจะคิดให้มากก่านี้ เข้าใจความรุสึกตะเองให้ดีก่านี้ แต่ก้นะ คนเราถ้าตามใจความรุสึกตะเองมากไปก้ไม่ดีช่ายมั๊ยย เคยตัวกันพอดี เด๋วตัวเองได้ใจคิดนู้นคิดนี้ไปไกลกันพอดี ฮ่าๆๆๆ สุดท้ายนี้ อยากจาบอกว่าชีวิตนี้ ฉันเกลียดกาีรจากลาเป้นที่สุด แต่ก้ไม่จาเคยเลี่ยงมันได้สักที เจอมันมาตั้งแต่เด็กจนโต ทำยังไงก้ไม่เคยจาชินกะมัน ใจมัน หาย หาย หวิว หวิว ทุกที อยากบอกเค้าว่ามะ่ไปได้มั๊ยยย แต่ก้รุคำตอบละล่ะ ไม่พูดดีก่า แฮ่ๆ บางครั้งก้คิดว่าจาไม่เอาชีวิตไปผูกพันกะใครแล้ว อยากรุจักกับใครแค่เพียงผ่านๆ เพราะรุว่ายังไงสุดท้ายก้ต้องบอกลากันอย๋แล้ว นี่แหละชีวิต ! งัยก้ขอให้พ่งนี้ ฉันจะยังสดใสได้อย๋ ขอให้ชีวิตยังมีสิ่งดีดีเกิดขึ้นนนนะ ทำไมรุสึกกัววันพ่งนี้จางง เห้อออออ.... |
||||||||
|
|
